Luwr w latach 80. wcale nie przypominał muzeum, jakim jest dzisiaj. W miarę jak rosła liczba zwiedzających, a muzeum miało coraz mniej możliwości, by sobie z nimi poradzić, w ramach projektu „Grand Louvre” postanowiono zmodernizować i powiększyć tę przestrzeń.
Odsłonięcie piramidy w Luwrze: nowoczesna ikona w samym sercu historii
Piramida przy Muzeum Luwru, często nazywana Piramidą Luwru, to imponująca konstrukcja ze szkła i metalu, która stoi na dziedzińcu przy wejściu do muzeum w Paryżu we Francji. Stanowi główne wejście do Luwru i stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli zarówno tego muzeum, jak i współczesnej paryskiej architektury.
Piramida Luwru – to najbardziej rzucający się w oczy efekt ogromnego projektu „Grand Louvre”, który w latach 80. zmodernizował tę instytucję; znajduje się w samym środku Cour Napoleon.
Projekt Wielkiego Luwru
Wyobraź sobie Luwr bez piramidy, podziemnego kompleksu handlowego i skrzydła Richelieu, które wtedy należało do Ministerstwa Finansów. Cóż, to nigdy nie było częścią pierwotnego planu. Czytaj dalej, żeby dowiedzieć się, jak to się stało. Hector Lefuel, architekt Napoleona III, zaprojektował w XIX wieku dwa małe parki i parking przy Cour Napoléon, gdzie obecnie stoi Piramida.
Czym jest projekt „Grand Louvre”?
Jak to zrobiono?
Projekt „Grand Louvre” zlecił w 1981 roku prezydent Francji François Mitterrand, a I.M. Pei, który wcześniej zaprojektował rozbudowy Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie i Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie, został wybrany na architekta tego projektu w lipcu 1983 roku. Pei zaproponował centralny podziemny hol, który miałby zmienić sposób poruszania się zwiedzających po Luwrze, zapewniając bezpośredni dostęp do jego trzech skrzydeł.
Ostateczny kształt i forma
Jego imponującym wejściem miał być unikalny kształt — piramida. Podziemne magazyny zbiorów, kasa biletowa, sala widowiskowa, kawiarnie, księgarnie, a nawet centrum handlowe połączone podziemnym przejściem z najbliższą stacją metra – to wszystko zaprojektował Pei, podobnie jak nowe przestrzenie wystawowe w skrzydle Richelieu.
Projekt i realizacja
Design
Projekt piramidy ma głębokie znaczenie symboliczne. Zbudowana jest z 35 tafli szkła po każdej z czterech stron, tworząc idealną piramidę kwadratową. Geometryczny kształt piramidy symbolizuje zarówno stabilność, jak i równowagę. Nawiązuje to też do koncepcji doskonałości w architekturze klasycznej, łącząc ją z klasycznymi ideałami harmonii i proporcji, które podkreśla kolekcja Muzeum Luwru. Le Nôtre był głównym źródłem inspiracji przy projektowaniu Piramidy.
Struktura i budowa
Sama piramida ma około 35,4 metra (115 stóp) wysokości, a długość każdego z jej boków wynosi 35,4 metra. Pod nim znajduje się duża podziemna przestrzeń, która służy jako główny hol muzeum. Podczas budowy ekipy natrafiły na opuszczony kompleks pomieszczeń, w którym znajdowało się 25 000 zabytkowych przedmiotów; zostały one włączone do reszty budynku, tworząc nową strefę wystawową. Co ciekawe, wokół głównej piramidy znajdują się mniejsze piramidy. Wokół centralnej konstrukcji na dziedzińcu Cour Napoléon znajdują się cztery mniejsze piramidy, które nie tylko uzupełniają motyw piramidalny, ale też podkreślają estetyczne i funkcjonalne walory projektu.
Kontrowersje wokół „Piramidy”
Kiedy piramida została po raz pierwszy zaprezentowana, wywołała spore kontrowersje, zwłaszcza ze względu na jej nowoczesny wygląd, który kontrastował z klasyczną i renesansową architekturą zabytkowych budynków Luwru. Wielu krytyków uznało to za nie na miejscu, podczas gdy inni chwalili tę śmiałość.
Z biegiem czasu piramida stała się jednak uwielbianym punktem orientacyjnym i nieodłączną częścią tożsamości muzeum, przyciągając co roku miliony zwiedzających.
W środku piramidy
1/5
Sala Piramidy (Sala Napoleona)
Sala Piramidy to rozległa, otwarta przestrzeń, która stanowi serce Muzeum Luwru. Tutaj goście znajdą mapy, kasy biletowe i punkty informacyjne. Dzięki centralnej lokalizacji łatwo jest dotrzeć do różnych skrzydeł muzeum, takich jak skrzydła Denon, Sully i Richelieu.
Karuzela w Luwrze
Pod piramidą znajduje się Carrousel du Louvre – centrum handlowe i przestrzeń kulturalna rozciągająca się pod muzeum. Znajdziesz tam butiki, restauracje, a nawet mini-galerię z cyklicznymi wystawami sztuki. Ten podziemny kompleks łączy się też z Ogrodami Tuileries i ulicą Rivoli, co pozwala łatwo dotrzeć do muzeum z różnych stron.
Wejście do Luwru i kasa biletowa
Piramida to główne wejście do Luwru, a w środku zwiedzający mają dostęp do kas biletowych i usług, takich jak audioprzewodniki czy wycieczki z przewodnikiem. Strefa kas biletowych została zaprojektowana z myślą o wydajności – ma punkty wejścia, które ułatwiają obsługę dużej liczby zwiedzających, których przyciąga muzeum.
Nowoczesne udogodnienia w Luwrze
Wewnątrz piramidy i przylegającej do niej podziemnej sali znajdują się nowoczesne udogodnienia zapewniające komfort zwiedzającym, w tym toalety, miejsca do siedzenia i strefy odpoczynku. Ta przestrzeń została starannie zaprojektowana tak, by połączyć stare z nowym, zapewniając płynne przejście osobom wchodzącym do muzeum lub z niego wychodzącym.
Kultowe widoki i szklany sufit
Patrząc w górę z wnętrza piramidy, zwiedzający mogą podziwiać szklany sufit, który zapewnia niesamowity widok na otwarte niebo i okoliczne budynki. Widok szklanych tafli i ich trójkątnej konstrukcji na tle zabytkowego Pałacu Luwru dodaje muzeum wyjątkowego uroku.
Ciekawostki o Piramidzie
I.M. Pei chciał, żeby szklane ściany piramidy były całkowicie przezroczyste, żeby można było podziwiać historyczne fasady Pałacu Luwru zarówno z wnętrza piramidy, jak i z zewnątrz, na dziedzińcu Cour Napoléon.
Dla architektów krajobrazu zawsze stanowiło wyzwanie to, że z powodu zakrętu Sekwany Luwr i Ogród Tuileries nie są do końca wyrównane, mimo wszystkich rozwiązań architektonicznych opracowanych na przestrzeni wieków.
Powszechnie uważa się (zwłaszcza po lekturze „Kodu Leonarda da Vinci” Dana Browna), że szklane panele piramidy odzwierciedlają zasady świętej geometrii liczb.
Piramida Luwru pojawiła się w wielu filmach, serialach i książkach, a najbardziej znanym przykładem jest powieść Dana Browna „Kod Leonarda da Vinci”.
I. M. Pei – człowiek stojący za tym arcydziełem
Ieoh Ming Pei, znany powszechnie jako I. M. Pei, był chińsko-amerykańskim architektem, powszechnie uznawanym za jednego z najbardziej wpływowych architektów XX wieku. Był znany ze swoich nowatorskich i modernistycznych projektów, które łączyły tradycję z nowymi materiałami i formami, przyczyniając się do zmiany oblicza współczesnej architektury. Jego twórczość wyróżnia się geometrycznymi kształtami, czystymi liniami oraz głębokim zrozumieniem relacji między przestrzenią, światłem i kontekstem.
Twórczość Pei obejmowała szeroki wachlarz typów budynków, w tym muzea, centra kultury, biblioteki i siedziby firm. Jego styl często zalicza się do modernizmu, choć nie był on ściśle związany z żadnym konkretnym nurtem. Umiejętnie łączył odważne, geometryczne projekty z wrażliwością na otoczenie i kontekst każdego budynku. Oprócz Piramidy w Luwrze do jego znanych dzieł należą m.in. Biblioteka im. Johna F. Kennedy’ego, Wschodni Budynek Narodowej Galerii Sztuki, Wieżowiec Bank of China i wiele innych.
Piramida nocą
Piramida Luwru nocą to kultowy widok, oświetlona na tle zabytkowego Muzeum Luwru i panoramy Paryża. Gdy zapada zmierzch, szklano-metalowa konstrukcja piramidy rozjaśnia się delikatnym światłem, tworząc niesamowity kontrast z klasyczną architekturą otaczającego ją pałacu. Ostre linie i geometryczna forma piramidy robią jeszcze większe wrażenie, gdy jest oświetlona, rzucając odbicia na otaczający ją dziedziniec.
W nocy piramida Luwru oferuje spokojniejszą, bardziej relaksującą atmosferę w porównaniu z dziennymi tłumami, co pozwala zwiedzającym docenić tę przestrzeń z innej perspektywy. Oświetlenie rzuca długie cienie i tworzy czarującą atmosferę, zwracając uwagę na przezroczyste szklane panele piramidy oraz lustrzane baseny u jej podstawy, gdzie lustrzane odbicie piramidy wydaje się unosić na wodzie.
Poza tym podświetlona piramida sygnalizuje początek nocnych godzin otwarcia muzeum, bo Luwr często organizuje imprezy do późna w nocy albo wystawy specjalne, dając ci szansę na przeżycie czegoś magicznego w muzeum po zmroku. Ta świecąca piramida to prawdziwa atrakcja zarówno dla miłośników sztuki, jak i turystów, tworząc niezapomniany, niemal nieziemski obraz Luwru nocą.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące piramidy w Luwrze
Piramida została zbudowana, żeby służyć jako główne wejście do Luwru, zapewniając zwiedzającym lepszy dostęp i więcej miejsca.
Chociaż sama piramida stanowi główne wejście do Luwru, pod otaczającym ją terenem znajdują się ukryte wejścia dla pracowników muzeum i gości VIP. Jednak dla zwykłych zwiedzających piramida jest głównym punktem wejścia.
Budowa piramidy Luwru zaczęła się w 1984 roku, a zakończyła w 1989 roku. Cały projekt renowacji, łącznie z piramidą, trwał około 5 lat.
Pod piramidą znajduje się duża podziemna hala, w której mieści się główne wejście do muzeum, kasy biletowe, punkty informacyjne oraz największa sala Luwru, znana jako Sala Napoleona.
Piramida składa się z 35 szklanych paneli na każdym z czterech boków, co daje łącznie 140 szklanych paneli.
Kiedy pojawił się pomysł budowy piramidy w Luwrze, wielu paryżan i krytyków uznało ją za paskudztwo, twierdząc, że ten nowoczesny projekt nie pasuje do zabytkowego Pałacu Luwru.
