Bilety na Denon Wing

Wybierz pierwszą dostępną godzinę tego dnia albo ostatnie dwie godziny, jeśli lokal otwiera się późnym wieczorem. Presja na firmę Denon wynika z wąskiego gardła Mona Lisa, a jak tylko tam się zrobi korek, całe skrzydło zwalnia. Jeśli zależy ci przede wszystkim na Denonie, unikaj późnego przedpołudnia.

Zarezerwuj sobie 60–90 minut na spokojne zwiedzanie na własną rękę, żeby obejrzeć „Skrzydlatą Zwycięstwo”, „Mona Lisę” oraz 2–3 najważniejsze obrazy. Z przewodnikiem albo audioprzewodnikiem zwiedzanie przez 2–3 godziny przebiega w bardziej komfortowym tempie. Wystarczy mniej niż godzina, a większość czasu zajmuje ci nawigacja.

Wybierz Denon, jeśli najbardziej interesują cię najważniejsze dzieła z Luwru. Można tam szybko dotrzeć od głównych wejść, ale sale są długie, zatłoczone i pełne różnych elementów wizualnych. Zacznij od tego, póki jeszcze jesteś skupiony, a potem zdecyduj, czy Sully czy Richelieu nadal pasują.

Idź prosto do „Skrzydlatej Zwycięstwa” na schodach Daru, potem do „Mony Lisy”, a potem do jednego dużego francuskiego obrazu – albo „Wolność prowadząca lud”, albo „Tratwa Meduzy”. Najpierw pomiń boczne pomieszczenia; Denon bardziej doceni przemyślany wybór niż przypadkowe błąkanie się.

Większość zwiedzających marnuje energię, robiąc to w złej kolejności: tłoczą się w sali z „Mona Lisą”, a potem błąkają się bez żadnego planu. Zanim wejdziesz do Salle des États, wybierz kolejne 2 przystanki. Nie oceniaj też Denona na podstawie tego jednego pomieszczenia; w tym skrzydle jest o wiele większy wybór.

Zaraz po wejściu do Denonu, schody Daru pozwalają ci podziwiać „Skrzydlatą Zwycięską z Samotraki” w pełnej wysokości. To coś więcej niż tylko przystanek na zdjęcie; pozwala to na chwilę zwolnić tempo i od razu zorientować się w skali tego skrzydła. Stąd większość zwiedzających kieruje się dalej na trasę poświęconą malarstwu włoskiemu, więc to dobry moment, żeby zdecydować, czy chcesz obejrzeć tylko najważniejsze dzieła, czy zagłębić się w temat.

Ten okres w historii malarstwa włoskiego to nie tylko coś, co ma wypełnić lukę przed Mona Lisą. Spacerując wśród dzieł Tycjana, Veronese’a i innych renesansowych artystów, możesz podziwiać kolory, skalę i fabułę, zanim dotrzesz do Salle des États. Jeśli całkowicie to pominiesz, „Mona Lisa” stanie się raczej wydarzeniem masowym, a nie zwieńczeniem przemyślanej sekwencji artystycznej.