Przejdź do głównej treści
‌‌‌‌
‌

Historia Luwru | Od twierdzy do znanego na całym świecie muzeum

Kalendarium Muzeum Luwru

  • Lata 1190.: Król Filip II nakazuje budowę twierdzy, która ma chronić Paryż podczas jego nieobecności w czasie wypraw krzyżowych. Ruiny tej fortecy znajdują się pod obecnym Pałacem Luwru.
  • 1364 - 1380: Karol V zlecił przebudowę twierdzy na zamek pod kierownictwem architekta Raymonda du Temple’a, przekształcając ją w rezydencję królewską dzięki gruntownym renowacjom.
  • XIV wiek: Królowie Francji wolą inne pałace, co doprowadziło do zburzenia zamku przez Franciszka I.
  • XVI wiek: Król Franciszek I rozpoczął przebudowę pałacu w stylu renesansowym, a później jego syn, król Henryk II, kontynuował te prace, wprowadzając pewne zmiany.
  • XVII wiek: Ludwik XIII rozbudowuje pałac, a Katarzyna Medycejska proponuje budowę Pałacu Tylierii i projektuje ogród.
  • 1610: Król Henryk IV zlecił budowę Grande Galerie, łączącej Pałac Luwru z Pałacem Tyleri.
  • XVII wiek: Luwr zaczyna się przekształcać w muzeum – król Ludwik XVI zleca budowę Cour Carrée i kolumnady Luwru. Muzeum oficjalnie otworzyło swoje podwoje dla zwiedzających w 1793 roku.
  • 1815: Napoleon I. dobudował nową galerię od północnej strony pałacu.
  • xIX w: Napoleon III dobudował dwa nowe skrzydła, kończąc w ten sposób budowę Pałacu Luwru. W 1871 roku pożar zniszczył Pałac Tuileries, który następnie został rozebrany do 1883 roku.
  • XIX wiek: Trwają prace budowlane nad Pałacem Luwru – powstaje charakterystyczna szklana piramida, a zbiory sztuki są powiększane, co umacnia jego pozycję jako jednego z największych muzeów sztuki na świecie.

Historia Luwru w skrócie

Luwr jako forteca

XII–XIII wiek

Co się zmieniło?

Historia Luwru sięga końca XII wieku, kiedy to król Filip II August (1165–1223) zbudował go jako fortecę. Pierwotna konstrukcja miała chronić Paryż wzdłuż Sekwany. Ruiny średniowiecznej twierdzy można do dziś zobaczyć w piwnicach muzeum.

Przekształcenie w zamek

XIII–XIV wiek

Co się zmieniło?

W latach 1364–1380 Karol V zlecił przekształcenie tej fortecy w zamek królewski. W kolejnych latach francuscy monarchowie coraz częściej decydowali się mieszkać w innych rezydencjach, w tym w zamkach w Dolinie Loary, zamiast w Luwrze.

Gdy średniowieczny zamek stracił na znaczeniu jako rezydencja królewska, teren ten został w końcu przygotowany do kolejnej poważnej przebudowy za panowania późniejszych monarchów.

Przekształcenie w pałac królewski

XV–XVI wiek

Co się zmieniło?

W XVI wieku, za panowania króla Franciszka I (panował w latach 1515–1547), Luwr zaczął się przekształcać ze średniowiecznego zamku w renesansową rezydencję królewską.

Franciszek I był też zapalonym kolekcjonerem sztuki i mecenasem, który zapraszał na francuski dwór takich artystów jak Leonardo da Vinci. Jego panowanie umocniło związek Luwru ze sztuką, a w pałacu zaczęły powstawać królewskie kolekcje.

Rozbudowa pałacu

XVI–XVII wiek

Co się zmieniło?

Kolejni władcy dalej rozbudowywali Luwr i otaczający go kompleks królewski. Katarzyna Medycejska zleciła budowę pobliskiego Pałacu Tylerej i założyła ogrody przy pałacu na własny użytek.

Henryk IV rozbudował później Wielką Galerię, łączącą Pałac Luwru z Pałacem Tyleri. Dzięki tej rozbudowie obie rezydencje królewskie stały się częścią znacznie większego kompleksu pałacowego nad Sekwaną.

Luwr jako muzeum

XVIII wiek

Co się zmieniło?

Rewolucja Francuska stanowiła ważny punkt zwrotny w historii Luwru. Po obaleniu monarchii dawny pałac królewski zamieniono w muzeum publiczne.

W 1793 roku Muzeum Luwru oficjalnie otworzyło swoje podwoje dla zwiedzających pod auspicjami Zgromadzenia Narodowego. Jego wczesne zbiory opierały się w dużej mierze na dziełach pochodzących z dawnych kolekcji królewskich oraz na dziełach sztuki skonfiskowanych z majątków arystokratycznych podczas rewolucji.

Rządy Napoleona

XIX wiek

Co się zmieniło?

Za panowania Napoleona Bonapartego (1804–1814) zbiory Luwru znacznie się powiększyły, bo do Paryża sprowadzono dzieła sztuki zdobyte i skonfiskowane podczas francuskich kampanii wojskowych w całej Europie.

W 1803 roku muzeum przemianowano na Musée Napoléon. Napoleon III kontynuował później rozbudowę Pałacu Luwru, dobudowując dwa nowe skrzydła i przyczyniając się do ukończenia tego ogromnego kompleksu pałacowego.

W 1871 roku pożar zniszczył sąsiedni Pałac Tuileries, co na zawsze zmieniło układ całego kompleksu Luwru.

Okres po Napoleonie i ekspansja

Ciąg dalszy XIX wieku

Co się zmieniło?

Po upadku Napoleona wiele dzieł sztuki zdobytych podczas jego kampanii zostało zwróconych poprzednim właścicielom, ale Luwr nadal się rozrastał jako muzeum publiczne.

Za panowania Ludwika Filipa (1830–1848) Luwr stawał się coraz bardziej dostępny dla zwiedzających, a dawne apartamenty królewskie wykorzystano do stworzenia dodatkowych przestrzeni muzealnych i poszerzenia zbiorów.

Budowa i przebudowa pałacu trwały przez całe stulecie, stopniowo nadając kształt rozległemu kompleksowi Luwru, który zwiedzający mogą oglądać dzisiaj.

Modernizacja i szklana piramida

XX wiek

Co się zmieniło?

W XX wieku Luwr przeszedł gruntowną modernizację. Najbardziej rozpoznawalnym dodatkiem była Szklana Piramida autorstwa I. M. Pei, otwarta w 1989 roku jako główne wejście do muzeum. Jego nowoczesny projekt stworzył uderzający kontrast z zabytkowym pałacem i stał się symbolem Luwru.

Muzeum Luwru dzisiaj

Muzeum Luwru ma ogromne znaczenie kulturowe jako symbol sztuki, historii i tożsamości narodowej. Jako największe muzeum sztuki na świecie, posiada niezrównaną kolekcję, która obejmuje ponad 9 000 lat ludzkiej twórczości, dając zwiedzającym dostęp do najbardziej kultowych dzieł sztuki z różnych kultur i cywilizacji. Znaczenie tego muzeum wykracza poza jego ogromną kolekcję; stanowi ono zwieńczenie zachodniej i wschodniej sztuki, filozofii i kultury, co czyni je kluczową instytucją pozwalającą zrozumieć ewolucję światowej historii sztuki. Znajdują się tu jedne z najbardziej cenionych arcydzieł, takie jak Mona Lisa, Wenus z Milo oraz Wolność prowadząca lud, z których każde stanowi kamień milowy w rozwoju sztuki i ruchach kulturowych.

Bogata historia Luwru też przyczynia się do jego kulturowego znaczenia. Pierwotnie zbudowano go jako fortecę w XII wieku, potem przekształcono w pałac królewski, a w 1793 roku, podczas rewolucji francuskiej, stał się muzeum publicznym. Jego architektura, w tym kultowa szklana piramida zaprojektowana przez I. M. Pei, łączy w sobie elementy starożytności i nowoczesności, dzięki czemu Luwr stanowi świadectwo nieustannego zaangażowania Francji w ochronę i celebrowanie swojego dziedzictwa kulturowego.

Luwr to atrakcja, której nie można przegapić – to nie tylko podróż przez świat sztuki, ale też głębokie zanurzenie się w historii, dające zwiedzającym szansę na obcowanie z jednymi z najważniejszych dzieł ludzkiej twórczości na przestrzeni wieków. Muzeum to nieodłączna część każdej kulturowej czy historycznej wycieczki po Paryżu – przyciąga zarówno miłośników sztuki, pasjonatów historii, jak i ciekawskich podróżników.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące historii Luwru

Pierwotna budowa Pałacu Luwru rozpoczęła się w 1546 roku za panowania króla Franciszka I, a zakończyła się w 1793 roku.

Czytaj dalej

Informacje

Rezerwuj teraz

Wnętrze

Rezerwuj teraz

Zaplanuj wizytę

Rezerwuj teraz

Piramida

Rezerwuj teraz