Wenus z Milo jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych rzeźb na świecie - ale nie tylko dlatego, że brakuje jej ramion. Wyrzeźbiona między 150 a 125 r. p.n.e., prawdopodobnie przedstawia Afrodytę, grecką boginię miłości i piękna.
Znaleziona pochowana na greckiej wyspie Milos w 1820 roku, została połamana na kawałki, a jej ramiona przeszły do historii. Jednak jej pełna gracji postawa i płynna draperia sprawiły, że stała się natychmiastową ikoną **** . Teraz, w paryskim Luwrze, pozostaje jedną z największych atrakcji muzeum - zobacz ją z bliska i sam zdecyduj, co czyni ją tak ponadczasową.
Brakujące ramiona podsycają spekulacje na temat jej pozy i tego, co kiedyś trzymała - prawdopodobnie jabłko, tarczę lub lustro.
Chociaż wielu uważa, że reprezentuje Afrodytę, niektórzy sugerują, że może to być Amfitryta, bogini morza czczona na Milos.
Otwory w uszach i nadgarstkach posągu sugerują, że kiedyś nosiła metalowe ozdoby, czyniąc ją pierwotnie bardziej wyszukaną.
W XIX wieku zrekonstruowane ramiona zostały usunięte, gdyż Niekompletna forma została uznana za potężniejszą.
W przeciwieństwie do wielu zrabowanych dzieł sztuki, Wenus z Milo trafiła do Luwru po upadku Napoleona w 1821 roku.
Trzęsienie ziemi w Paryżu uszkodziło Luwr, ale Wenus z Milo pozostała nietknięta, co dowodzi jej trwałej siły!
Bilety na czas dostępu do muzeum Luwr
Bilet wstępu o określonej godzinie do Luwru z Opiekunem opiekuna wycieczki do Mona Lisy
Combo: Bilety czasowe do Luwru z rejsem po Sekwanie
Wycieczka z przewodnikiem po arcydziełach Luwru
Zestaw biletów: Muzeum Figur Woskowych Grévin + Bilety do Luwru
Kameralna wycieczka z przewodnikiem po muzeum Luwr
Wenus z Milo została odkryta w 1820 roku na wyspie Milos (Melos) w Grecji przez miejscowego rolnika Yorgosa Kentrotasa. Podczas kopania na swojej ziemi natknął się na połamane kawałki naturalnej wielkości posągu zakopanego w starożytnej niszy. Francuski oficer marynarki Olivier Voutier, który akurat znajdował się w pobliżu, dostrzegł artystyczne znaczenie posągu.
Zdając sobie sprawę z jego wartości, Francuzi szybko wynegocjowali nabycie posągu. Został on przetransportowany do Francji i zaprezentowany królowi Ludwikowi XVIII, który przekazał go do muzeum Luwr, gdzie pozostaje do dziś.
Przez wiele lat historycy sztuki uważali, że posąg został wyrzeźbiony przez Praksytelesa, jednego z największych artystów starożytnej Grecji. Jednak zaginiona inskrypcja na podstawie posągu sugeruje, że został on wykonany przez Alexandrosa z Antiochii, mniej znanego rzeźbiarza.
W przeciwieństwie do epoki Klasyki Greckiej (która skupiała się na wyidealizowanym pięknie i symetrii), okres hellenistyczny, w którym powstała Wenus z Milo, wprowadził bardziej dynamiczne pozy i naturalizm w rzeźbach. Jej skręcona postawa i płynna draperia odzwierciedlają tę artystyczną zmianę.
Jedną z największych zagadek otaczających Wenus z Milo są jej brakujące ramiona. Posąg został odkopany w kilku kawałkach, a podczas gdy tułów i dolna część ciała były w większości nienaruszone, ramion nigdy nie odzyskano.
Historycy sztuki spekulują, co mogła trzymać:
Ponieważ nie istnieje żadna ostateczna rekonstrukcja, tajemnica dodaje jej uroku i sprawia, że naukowcy debatują nad jej prawdziwą tożsamością.
Chociaż pierwotnie była to grecka rzeźba Afrodyty, po przywiezieniu do Francji nadano jej rzymskie imię "Wenus". Część "de Milo" odnosi się po prostu do wyspy Milos, gdzie została znaleziona.
Niektórzy uczeni sugerują jednak, że posąg może wcale nie przedstawiać Afrodyty. Zamiast tego może reprezentować Amfitrytę, boginię morza czczoną na Milos. Jeśli to prawda, podważyłoby to powszechnie akceptowaną tożsamość posągu.
Po przybyciu do Francji Wenus z Milo szybko stała się jednym z najcenniejszych eksponatów muzeum w Luwrze. Został on uznany za przykład greckiej doskonałości artystycznej i pomógł podnieść reputację Francji w świecie sztuki, zwłaszcza po tym, jak Luwr stracił wiele arcydzieł (takich jak Wenus Medycejska) po upadku imperium Napoleona.
Dziś posąg pozostaje jednym z najczęściej odwiedzanych i podziwianych dzieł sztuki na świecie, obok Mony Lisy i Nike z Samotraki.
Pomimo brakujących ramion i niepewnej przeszłości, Wenus z Milo stała się symbolem ponadczasowego piękna i artystycznej doskonałości. Wywarła wpływ na modę, film, literaturę, a nawet kreskówki, pojawiając się w popkulturowych odniesieniach na całym świecie.
Jako jedna z najsłynniejszych rzeźb na świecie, reprezentuje ona klasyczny ideał kobiecej gracji i elegancji. Tajemnica otaczająca jej oryginalną formę i znaczenie tylko dodaje jej trwałej fascynacji.
Poza światem sztuki, Wenus z Milo przeniknęła do kultury popularnej *** , pojawiając się w filmach, reklamach i dziełach satyrycznych. Od surrealistycznych reimaginacji Salvadora Dalí po humorystyczne odniesienia w The Simpsons i Futurama*, jej wizerunek jest nadal reinterpretowany we współczesnych kontekstach.
Posąg uosabia grecki klasyczny ideał kobiecej gracji, z harmonijnymi proporcjami i pogodnym wyrazem twarzy.
Delikatne rzeźbienie w marmurze, płynna draperia i realistyczna postawa pokazują wyjątkowe umiejętności, przypisywane hellenistycznemu rzeźbiarzowi Alexandrosowi z Antiochii.
Subtelny skręt jej tułowia (contrapposto) daje poczucie ruchu, sprawiając, że wydaje się zarówno opanowana, jak i dynamiczna.
Jako jedna z najsłynniejszych rzeźb na świecie, symbolizuje klasyczne piękno i od wieków wpływa na sztukę i modę.
Za najlepsze zdjęcie:
Aby uzyskać głębszy wgląd, rozważ wycieczkę z przewodnikiem, aby usłyszeć komentarz eksperta i fascynujące historie.
Nikt nie wie tego na pewno. Posąg został znaleziony w kawałkach, a jej ramion nigdy nie odnaleziono. Niektóre teorie sugerują, że oderwały się one podczas wykopalisk, podczas gdy inne uważają, że zaginęły w starożytności.
Podczas gdy większość wierzy, że reprezentuje Afrodytę (Wenus w mitologii rzymskiej), niektórzy twierdzą, że może być Amfitrytą, boginią morską czczoną na Milos, wyspie, na której została znaleziona.
Podobnie jak wiele starożytnych posągów greckich, była prawdopodobnie pomalowana na żywe kolory i mogła mieć metalową biżuterię, ale czas zatarł te szczegóły.
W przeciwieństwie do niektórych greckich rzeźb z rzeźbionymi lub inkrustowanymi oczami, jej oczy zostały prawdopodobnie pozostawione puste do namalowania, co było powszechną praktyką w starożytnej Grecji.
W odległości krótkiego spaceru znajdziesz Nike z Samotraki, kolejną legendarną grecką rzeźbę, wystawioną na szczycie schodów Daru.
Podczas II wojny światowej została ewakuowana wraz z innymi arcydziełami i ukryta w Château de Valençay, aby uchronić ją przed ewentualnym zniszczeniem.
Nie na początku! Kiedy przybyła do Luwru w 1821 roku, została przyćmiona przez bardziej kompletne rzeźby. Z czasem jej zaginione ramiona i tajemnicza historia tylko dodały jej sławy.
Tak! Nawiązywano do niej w pracach Salvadora Dalí, inspirowała surrealistyczne dzieła, a nawet pojawiała się w modzie i popkulturze - od projektów wybiegów po reklamy.
W przeciwieństwie do słynnych Narodzin Wenus Botticellego lub Afrodyty z Knidos Praxitelesa, które są bardziej delikatne i zmysłowe, Wenus z Milo ma silniejszą, bardziej posągową prezencję, z dynamicznym skrętem tułowia.
Niektórzy historycy uważają, że pierwotnie posiadała cokół z inskrypcją, prawdopodobnie ujawniającą imię rzeźbiarza - Aleksandrosa z Antiochii - ale z czasem została ona utracona.
Tak, istnieje kilka artystycznych rekonstrukcji, ale ponieważ nie znamy jej oryginalnej pozy, żadna z nich nie może zostać potwierdzona jako dokładna.