Fakty o Luwrze: Niezbędne sekrety największego muzeum na świecie

Wśród starożytnych artefaktów Luwru znajduje się "Posąg Ain Ghazal", jeden z najstarszych znanych ludzkich posągów, datowany na 7000 lat p.n.e.. Ta licząca 9000 lat figura łączy współczesnych odwiedzających z najwcześniejszymi formami ludzkiego kunsztu.

Kultowy posąg Wenus z Milo, przedstawiający grecką boginię Afrodytę, został odkryty na wyspie Milos w 1820 roku. Jego brakujące ramiona pozostają tajemnicą, dodając rzeźbie uroku i tajemniczości.

Głęboko w podziemnych galeriach Luwru znajduje się średniowieczna studnia, pozostałość po czasach, gdy miejsce to było fortecą. Choć nie jest ona dostępna dla publiczności, daje rzadki wgląd w starożytną historię architektoniczną budynku.

Ta kultowa grecka rzeźba, przedstawiająca boginię Nike, stoi triumfalnie na dziobie statku. Mniej znany jest fakt, że Luwr zrekonstruował podstawę z fragmentów marmuru, aby uzupełnić swoją ekspozycję.

Obraz Wesele w Kanie Galilejskiej autorstwa Paolo Veronese jest największym dziełem sztuki w Luwrze, mierzącym 33 stopy długości i 22 stopy wysokości. Jest tak masywny, że musiał zostać starannie zrekonstruowany w galerii muzeum.

Szklana piramida jest nie tylko nowoczesnym cudem architektury - została również zaprojektowana tak, aby współgrać z ruchami słońca, odzwierciedlając starożytną egipską architekturę. W niektóre dni światło słoneczne tworzy oszałamiające refleksy na dziedzińcu muzeum.

Luwr jest podobno nawiedzany przez "Czerwonego Człowieka", ducha, który rzekomo ukazał się Katarzynie Medycejskiej i Napoleonowi Bonaparte. Legenda głosi, że widok Czerwonego Człowieka zapowiada katastrofę dla tych, którzy go zobaczą.