Louvre Müzesi'ni kim tasarladı/inşa etti?
Pierre Lescot
Lescot, 1540'larda erken Rönesans dönemine ait Louvre'u yeniden şekillendirerek, kale yapısını, sonraki saray tasarımlarına yön veren zarif bir saray cephesiyle değiştirdi.
Claude Perrault
Perrault, 17. yüzyılın doğu sütun dizisinin şekillenmesine katkıda bulunarak, Louvre’a orantı ve ölçülülüğe dayanan daha resmi bir klasik kimlik kazandırdı.
I. M. Pei
Pei, 1989 yılında Piramit'i ve yer altı lobisini tasarlayarak, modern dolaşım sorunlarını çözdü ve müzenin girişini milyonlarca ziyaretçiye açık hale getirdi.
Louvre Müzesi’nin mimari tarihi / İnşaat aşamaları
Kale temelleri
İlk Louvre, 12. yüzyılın sonlarında II. Philip döneminde Paris'i savunmak üzere inşa edilmiş bir kale yapısıydı. Kalın duvarları, kuleleri ve hendeği bir müzeye değil, askeri bir manzaraya aitti. O ortaçağ dönemine ait kalıntıların bir kısmı hâlâ yeraltında durmakta ve ilk Louvre’un en belirgin fiziksel izini oluşturmaktadır.
Rönesans'ın yeniden inşası
- yüzyılda I. François burayı bir kraliyet ikametgahına dönüştürmeye başladı. Pierre Lescot’un yeni kanadı ve Jean Goujon’un heykeli, Fransız Rönesansının mimari dilini ortaya koydu: simetri, klasik süslemeler ve cephe ile avlu arasında daha zarif bir uyum.
Kraliyetin genişlemesi
- yüzyıldan itibaren, birbirini izleyen hükümdarlar sarayı yeni avlular, kanatlar ve cepheler ekleyerek genişlettiler. Jacques Lemercier, Louis Le Vau ve Claude Perrault gibi mimarlar, Louvre’u anıtsal saray mimarisine doğru yönlendirerek, burayı kraliyet törenleri ve devlet iktidarıyla daha sıkı bir şekilde bağladılar.
Müze ve çağdaş müdahale
Fransız Devrimi'nin ardından saray, 1793 yılında halka açık bir müzeye dönüştürüldü. Son dönemdeki en büyük değişim, 1980’lerde I. M. Pei’nin Piramit’i ve yer altı geçiş salonunu tasarladığı Grand Louvre projesiyle gerçekleşti. Bina, günümüzün ziyaretçi sayısına uygun hale getirilmesi amacıyla koruma ve genişletme çalışmaları devam etmektedir.
Louvre Müzesi'nin tarihi hakkındaki bu kılavuzda daha fazla bilgi edinebilirsiniz.