Hızlı gezecekseniz 10–15 dakika, sesli rehber veya rehber eşliğinde gezecekseniz 20–25 dakika ayırın. Böylece metnin üstündeki kabartmayı okumak ve altındaki yazıtı incelemek için vaktiniz olur. Sadece fotoğraf çekmek için durursanız, eserin asıl amacını kaçırırsınız.

Burası, Louvre Müzesi’nin en kalabalık noktalarından uzakta olduğu için akıllıca bir ilk durak. Denon’un ana sergisi açılmadan önce buraya gelin, ardından yakındaki Mezopotamya salonlarını gezmeye devam edin. Eğer son dakikaya bırakırsanız, müze yorgunluğu yüzünden metni anlamak daha zor hale gelir.

Eğer sadece 5 dakikanız varsa, önce biraz geriye çekilip stelin tamamını ve tepesindeki oymalı sahneyi inceleyin. Ardından yakından inceleyin. Bu öğeyi atlamadan önce çevresindeki öğeleri atlayın; bu, galerinin sabit noktasıdır.

Çoğu ziyaretçi metni önden fotoğraflıyor ve Hammurabi’nin Şamaş’tan yetki aldığı, metnin üstündeki sahneyi fark etmeden oradan ayrılıyor. Bir başka hata da bağlamı göz ardı ederek aceleyle harekete geçmektir. Sesli rehber veya kısa rehberli turdan yararlanın; aksi takdirde yazıt, kural yerine bir kalıp gibi okunur.

Metni okumadan önce, yuvarlak tepenin üzerindeki oyma sahneli resme bir göz atın. Hammurabi, üst orta kısımda oturan Şamaş'ın önünde duruyor. İşte tüm anıtın anahtarı budur: Kanunlar, ilahi otoriteyle desteklenen kraliyet adaleti olarak sunulmaktadır.

Çivi yazısı kabartmanın altında başlıyor ve sıkı dikey bloklar halinde uzanıyor. Önce düzeni kavramak için bir kol mesafesi kadar uzak durun, ardından yaklaşın. Akkadca bilmeseniz bile, metnin büyüklüğü bunun bir kamu otoritesi göstergesi olarak tasarlandığını ortaya koyuyor.

Stelin etrafında dolaşın. Yazıt, yanlar ve arka kısımda da devam ediyor; ancak birçok ziyaretçi bunu düz bir resimmiş gibi gördüğü için farkına bile varmıyor. Metnin taşın etrafına dolanmasını görmek, nesneyi bir sayfadan çok bir anıt gibi hissettiriyor.