De klok komt het best tot zijn recht als onderdeel van je rondleiding op de bovenste verdieping, vlak bij de zalen met impressionistische schilderijen. Als je vroeg naar boven gaat, ben je er binnen 10–15 minuten na binnenkomst. Wacht er niet mee tot de laatste 5 minuten voor het einde.

Vanaf het einde van de ochtend tot halverwege de middag wordt het hier steeds drukker, want dan verzamelen bezoekers zich hier om foto’s te maken, voor of na een bezoek aan de nabijgelegen galeries. Bij het landen kan het even druk worden. Als je een beter zicht wilt, ga dan niet midden op de dag op pad.

Ga recht achter het glas staan voor het klassieke gelaagde uitzicht, en doe dan een stap achteruit om de metalen rand en de omlijsting van het station goed te bekijken. Draai je daarna om, richting het middenschip. Als je weinig tijd hebt, blijf dan niet te lang ergens anders op de overloop hangen.

De meeste bezoekers maken alleen een foto van het silhouet en gaan dan weer weg. Kijk ook eens naar het gebouw zelf, want het smeedwerk verklaart waarom de ruimte anders aanvoelt dan een gewone galerie. Gebruik ook geen flitser of logge spullen die de smalle landing vertragen.

Ga een stapje achteruit ten opzichte van het midden van de klok, zodat de cijfers, de metalen wijzers en de daken van Parijs allemaal in hetzelfde beeld passen. Dit is de klassieke compositie met silhouetten, en die komt het best tot zijn recht als je de stad een beetje in tegenlicht laat staan.

Draai je, nadat je naar de klok hebt gekeken, om en kijk naar de binnenkant van het museum. De lange centrale hal, de beeldhouwas en de gewelven laten zien hoe de oorspronkelijke omvang van het station bij de verbouwing tot museum juist behouden is gebleven in plaats van verborgen te worden.