Godziny otwarcia, dojazd, wejścia i najlepsza pora na wizytę
Gdzie w Musée Carnavalet znajdują się arcydzieła?
1/6
Pomieszczenia z tablicami informacyjnymi
Atrybut — Okres: Życie gospodarcze historycznego Paryża
Sale z szyldami to jedna z najbardziej charakterystycznych przestrzeni w muzeum, bo odtwarzają klimat dawnego Paryża za pomocą wiszących szyldów, a nie obrazów na ścianach. W sposób, jakiego większość miejskich muzeów nigdy nie jest w stanie osiągnąć, oddają one klimat ulic sprzed czasów Haussmanna. To, co ludzie często przeoczają, to ogromna różnorodność materiałów i symboli – te znaki nie były tylko ozdobą, lecz stanowiły reklamę uliczną w mieście, które w dużej mierze funkcjonowało jeszcze w epoce przednowoczesnej.
Gdzie to znaleźć: Parter, w pobliżu galerii wprowadzających.
Galerie poświęcone rewolucji francuskiej
Atrybut — Okres: Rewolucja Francuska
To najciekawsza część muzeum i powód, dla którego wielu miłośników historii w ogóle tu przyjeżdża. Ta kolekcja jest szczególnie cenna, bo pokazuje rewolucję poprzez przedmioty, pamiątki i kontekst miejski, a nie tylko pojedyncze symbole polityczne. Wielu zwiedzających nie dostrzega, jak bardzo ta wystawa dotyczy samego Paryża – tłumów, przestrzeni, symboli oraz miasta jako sceny politycznej.
Gdzie to znaleźć: Poziom 2, w głównej sekwencji poświęconej rewolucji.
Dzielnica Bastille
Atrybut — Okres: Lipiec 1789 roku i pamięć o rewolucji
Dzielnica Bastille jest ważna, bo zamienia znany symbol Paryża w coś namacalnego i konkretnego. Zamiast traktować upadek Bastylii jako wydarzenie z podręcznika, muzeum pokazuje, jak zostało ono zapamiętane, zebrane i przekształcone w historię materialną. Zwiedzający często przechodzą tę część zbyt szybko, bo myślą, że jest ona uwzględniona w większych galeriach poświęconych rewolucji, ale to właśnie ta sekcja nadaje temu wydarzeniu jego własny emocjonalny wymiar.
Gdzie to znaleźć: Poziom 2, w obrębie galerii „Revolution” lub tuż obok nich.
Pokoje w stylu Belle Époque i secesji
Atrybut — Okres: Koniec XIX i początek XX wieku
Właśnie w tych salach panuje w muzeum wyjątkowo klimatyczna atmosfera. Wystrój Café de Paris i salonu jubilerskiego Fouquet autorstwa Alfonsa Muchy sprawiają, że przeniesienie się do współczesnego Paryża wydaje się bardziej namacalne i wciągające niż tylko czysto historyczne. Wiele osób nie dostrzega, że to nie tylko ładne wnętrza — pokazują one, jak styl, handel i życie publiczne zmieniały się w mieście w jednym tempie.
Gdzie to znaleźć: Poziom 1, w galeriach poświęconych końcowi XIX i początkowi XX wieku.
Pokój Marcela Prousta
Atrybut — Ilustracja: Marcel Proust
Jeśli nie jesteś jeszcze czytelnikiem Prousta, łatwo jest nie docenić sali poświęconej Marcelowi Proustowi, a przecież jest to jedna z najbardziej kameralnych przestrzeni w muzeum. Meble i przedmioty osobiste związane z jego ostatnimi paryskimi mieszkaniami nadają literackiemu Paryżowi ludzki wymiar po całej tej historii miasta, która rozgrywa się na górze i na dole. To, co często umyka uwadze zwiedzających, to zmiana tempa – tę salę najlepiej zwiedzać powoli, a nie w biegu.
Gdzie to znaleźć: Poziom 1, w rozdziale poświęconym późniejszym Paryżowi i życiu kulturalnemu.
Galerie archeologiczne w piwnicach
Atrybut — Okres: Prehistoria, Parisii i rzymska Lutetia
To właśnie w tych salach muzeum pokazuje, że Paryż nie powstał dzięki bulwarom, kawiarniom i rewolucjom. Zbiory z okresu prehistorycznego, dotyczące plemienia Parisii oraz z czasów galijsko-rzymskich sprawiają, że historia miasta sięga znacznie dalej, niż większość odwiedzających spodziewałaby się po muzeum w dzielnicy Le Marais. To, co ludzie najczęściej pomijają, to ekspozycja poświęcona średniowiecznej Île de la Cité, mimo że pomaga ona połączyć dawne osadnictwo z Paryżem, który większość odwiedzających już zna.
Gdzie to znaleźć: Piętro podziemne, przed galeriami historycznymi na wyższych piętrach.
