Tuż po zwycięstwie pod Austerlitz Napoleon chciał mieć pomnik godny Wielkiej Armii. Budowę rozpoczęto w 1806 roku, ale prace szły powoli. Kiedy w 1814 roku Napoleon stracił władzę, jego łuk triumfalny wciąż nie był ukończony.
Historia Łuku Triumfalnego | Od zwycięstwa Napoleona do narodowej pamięci
Zbudowany dla uczczenia zwycięstw wojskowych Napoleona Łuk Triumfalny powstał w ciągu 30 lat – a Napoleon nigdy nie doczekał się jego ukończenia. Od 1806 roku miejsce to przekształciło się z symbolu triumfu w jedno z najważniejszych miejsc pamięci we Francji.
Kalendarium Łuku Triumfalnego
- 1806: Napoleon zlecił budowę Łuku Triumfalnego po zwycięstwie pod Austerlitz. Jean-François-Thérèse Chalgrin i Jean-Arnaud Raymond rozpoczynają ten projekt.
- 1810: Chociaż budowa prawdziwego Łuku Pobytu dopiero się rozpoczęła, na potrzeby procesji ślubnej Napoleona i Marii Luizy z Austrii zbudowano pełnowymiarową wersję tymczasową.
- 1811: Chalgrin umiera, zanim zdążył zobaczyć swój projekt w całości. Projekt przejmują inni architekci.
- 1814–1823: Upadek Napoleona i restauracja Burbonów sprawiły, że budowa praktycznie się zatrzymała.
- 1836: Łuk Triumfalny został w końcu ukończony za panowania króla Ludwika Filipa – 30 lat po tym, jak Napoleon zlecił jego budowę.
- 1840: Szczątki Napoleona przechodzą pod Łukiem Triumfalnym w drodze do miejsca jego ostatecznego spoczynku w Les Invalides.
- 1919: Łuk staje się centralnym punktem uroczystości upamiętniających koniec I wojny światowej.
- 1920–1923: Ciało Nieznanego Żołnierza spoczywa pod Łukiem, a potem zapalono Wieczny Ogień.
- 1944: Pomnik staje się częścią uroczystości upamiętniających wyzwolenie Paryża.
- 2021: Dzieło Christo i Jeanne-Claude’a „L’Arc de Triomphe, Wrapped” zmienia oblicze tego pomnika na 16 dni.
Historia Łuku Triumfalnego – wyjaśnienie
Wielki pomysł Napoleona | 1806–1814
Pomnik, który przetrwał Napoleona | 1814–1836
Zmiany polityczne spowodowały wstrzymanie prac, ale projekt Napoleona przetrwał jego śmierć. W końcu wznowiono budowę, a król Ludwik Filip ukończył Łuk w 1836 roku, poświęcając go szerzej armiom francuskim.
Scena francuskiej historii | 1840–1919
Po ukończeniu budowy Łuk stał się naturalnym miejscem, w którym odbywały się najważniejsze wydarzenia w historii kraju. W 1840 roku pod tym pomnikiem przewieziono szczątki Napoleona, a przez kolejne dziesięciolecia odbywały się tu wojskowe procesje, uroczystości i wydarzenia, które stopniowo nadały mu znaczenie wykraczające poza postać jednego cesarza.
Od zwycięstwa do pamięci | 1920–1945
Grób Nieznanego Żołnierza zmienił znaczenie Łuku. W 1923 roku powstał Wieczny Ogień, dzięki czemu pomnik wzniesiony dla uczczenia zwycięstwa wojskowego stał się miejscem, w którym Francja mogła również upamiętniać tych, którzy zginęli na wojnie.
Pomnik, który wciąż się zmienia | 1945 – do dziś
Łuk nadal odgrywa kluczową rolę we francuskich uroczystościach upamiętniających, ale to nie koniec jego historii. W 2021 roku Christo i Jeanne-Claude owinęli cały pomnik połyskującą tkaniną, nadając na chwilę temu prawie 200-letniemu zabytkowi zupełnie nowy wygląd.
Dlaczego zbudowano Łuk Triumfalny?
Napoleon zlecił budowę Łuku Triumfalnego w 1806 roku, po zwycięstwie w bitwie pod Austerlitz. Zainspirowany pomnikami triumfalnymi starożytnego Rzymu, miał on uhonorować Grande Armée i uczynić francuskie osiągnięcia wojskowe trwałym symbolem Paryża.
Od triumfu do pamięci
Największa zmiana w historii Arku miała miejsce pod nim. Po I wojnie światowej wzniesiono Grób Nieznanego Żołnierza, aby uczcić pamięć niezidentyfikowanych francuskich żołnierzy, którzy zginęli w tej wojnie.
W 1923 roku pojawił się Wieczny Ogień, który wzbogacił pomnik – pierwotnie wzniesiony na cześć zwycięstwa wojskowego – o żywy symbol pamięci. Razem sprawili, że Łuk Triumfalny stał się jednym z najważniejszych miejsc upamiętniających we Francji.
🔎 Zobacz, co jest w środku Łuku Triumfalnego
Najczęściej zadawane pytania dotyczące historii Łuku Triumfalnego
Napoleon zlecił jej wykonanie w 1806 roku, żeby uhonorować Wielką Armię i uczcić francuskie zwycięstwa wojskowe po tym, jak wygrał bitwę pod Austerlitz.
Budowa trwała 30 lat, od 1806 do 1836 roku, z przerwami spowodowanymi wstrząsami politycznymi we Francji. Przeczytaj więcej o jego architekturze tutaj.
Jean-François-Thérèse Chalgrin stworzył pierwotny projekt, początkowo współpracując z Jean-Arnaudem Raymondem. Po śmierci Chalgrina w 1811 roku projekt kontynuowali inni architekci.
Znajdują się na nim nazwiska francuskich generałów, bitwy z czasów rewolucji i wojen napoleońskich oraz rzeźby przedstawiające kluczowe wydarzenia.
Zainstalowany w 1921 roku, honoruje niezidentyfikowanych żołnierzy z I wojny światowej, z wiecznym płomieniem symbolizującym pamięć.
Łuk zainspirował niezliczone obrazy, fotografie i filmy, w tym odegrał znaczącą rolę w filmie krótkometrażowym Claude'a Leloucha C'était un rendez-vous.
Jego rozmiar, skomplikowane rzeźby i historyczne napisy sprawiają, że jest to jeden z największych i najbardziej symbolicznych łuków na świecie.
Tak, konstrukcje takie jak Arch of Triumph w Pjongjangu i National War Memorial Arch w Indiach były pod wpływem jego projektu.
Został on przypadkowo zgaszony przez meksykańskiego kibica, który oddał na niego mocz podczas Mistrzostw Świata w 1998 roku, w których Francja pokonała Brazylię (3-0).
Tak, małe muzeum wewnątrz Łuku oferuje wystawy dotyczące jego historii.
Przeszedł wiele konserwacji, w tym znaczące czyszczenie w latach 60. i ostatnie prace w 2022 r. w celu zachowania integralności strukturalnej.
