Oś czasu paryskich katakumb

1 wiek: Kamieniołomy wapienia w pobliżu brzegów Sekwany są wydobywane przez Rzymian do budowy Lutetia (starożytnego Paryża).
1774: Administracja króla Ludwika XVI wzmacnia podziemne tunele po wielokrotnych zawaleniach kopalń w rejonie Montmartre i Lewego Brzegu.
18 wiek: Przeludnienie na cmentarzach takich jak Saints-Innocents powoduje zanieczyszczenie studni i źródeł wody, pogarszając warunki sanitarne w Paryżu.
1780: Mury piwnicy budynku sąsiadującego z cmentarzem Saints-Innocents zawalają się pod ciężarem masowych grobów, co prowadzi do dalszych obaw o zdrowie publiczne.
1785–1787: Szczątki z cmentarzy Świętych-Niewinnych i innych przepełnionych cmentarzy są przenoszone w nocnych procesjach do podziemnych ossuariów, które później staną się katakumbami.
1809: Katakumby oficjalnie otwarte dla publiczności, mieszczące szczątki z ponad 150 cmentarzy.
Po rewolucji francuskiej: W XIX wieku katakumby stały się popularną atrakcją zarówno dla żałobników, jak i odwiedzających.

Kryzys pobudza do działania

W 1774 r. katastrofalne zawalenie się kopalni na Montmartre spowodowało znaczne zniszczenia, co skłoniło administrację króla Ludwika XVI do podjęcia działań. W 1777 r. utworzono Inspection Générale des Carrières, której zadaniem było zarządzanie i wzmacnianie paryskich tuneli metra.

Mniej więcej w tym samym czasie zawalił się mur na cmentarzu Świętych Niewiniątek, rozsypując ludzkie szczątki na pobliskie budynki. Aby zaradzić zarówno przepełnionym cmentarzom, jak i ryzyku kolejnych zawaleń kopalni, władze zaczęły przenosić ludzkie szczątki do nowo wzmocnionych tuneli. Ta monumentalna operacja przekształciła opuszczone kamieniołomy w miejsca pochówku, rozwiązując jednocześnie dwa krytyczne problemy.

Transformacja tuneli

W latach 1785-1787 nocne procesje transportowały szczątki ze Świętych Niewiniątek i innych cmentarzy do podziemnych ossuariów. Robotnicy wzmocnili tunele, aby utrzymać ogromny ciężar milionów kości. Starannie ułożone, aby zmaksymalizować przestrzeń, szczątki zostały zorganizowane w duże galerie. Proces ten przekształcił rozpadające się kamieniołomy w uroczyste przejścia, rozwiązując kryzys pochówku w Paryżu przy jednoczesnej konserwacji jego podziemnej infrastruktury.

Kostnica nabiera kształtów

Pod koniec lat 80. XVII wieku miliony kości zostały przeniesione do tuneli, tworząc rozległe podziemne ossuarium. Pracownicy układali szczątki w mury, wzory i pamiątkowe ekspozycje, łącząc artyzm z makabrą. Pochodzące z ponad 150 cmentarzy kości reprezentują wieki paryskiej historii. Tablice pamiątkowe oznaczały początki, przekształcając ossuarium w przestrzeń pamięci. Z czasem ta nawiedzająca sieć stała się znana jako Katakumby - unikalne połączenie miejsca pochówku i historycznego artefaktu, odzwierciedlające odpowiedź Paryża na miejskie wyzwania.

Otwarcie dla publiczności

Katakumby zostały oficjalnie otwarte dla zwiedzających w 1809 roku, przyciągając zarówno żałobników, jak i ciekawskich. Jego niesamowita atmosfera i unikalnie ułożone kości szybko zyskały reputację tajemniczego i fascynującego miejsca. Pierwsi odwiedzający, w tym pisarze i artyści, znaleźli inspirację w jego nawiedzającym pięknie. Z biegiem czasu Katakumby stały się jedną z najbardziej intrygujących atrakcji Paryża, łącząc uroczystą pamięć z chorobliwą fascynacją.

Katakumby Paryża dzisiaj

Nic dziwnego, że katakumby odwiedza rocznie 550 000 osób, aby z bliska przyjrzeć się ludzkiej śmiertelności. Rzadkie połączenie sztuki, historii i tajemnicy, to podziemne ossuarium nadal oferuje wgląd w przeszłość miasta.

Od października 2024 r. grupa archeologów, antropologów, biologów i lekarzy bada niektóre szkielety z Katakumb, aby zrozumieć zdrowie publiczne, operacje, którym poddawano ludzi i choroby, na które cierpieli, wiele lat temu w Paryżu i na jego przedmieściach.

Zaplanuj swoją wizytę w katakumbach